Աստծո զանգը
Մի անգամ շաբաթ օրը տուն գնալուց առաջ եկեղեցու հովվապետը որոշեց զանգահարել իր կնոջը: Ժամը 10 էր արդեն,սակայն կինը չէր վերցնում հեռախոսը: Երկար սպասեց եկեղեցու սպասավորը,սակայն կինը չմոտեցավ հեռախոսին: Որոշ ժամանակ անց նա կրկին հավաքեց տան համարը,և կինն անմիջապես պատասխանեց: Հոգևորականը հարցրեց,թե ինչու կինը չէր պատասխանում,երբ նա զանգահարում էր առաջին անգամ,սակայն կինը պատասխանեց,որ ոչ-մի զանգ էլ չի եղել դրանից առաջ:
Հովվապետն արդեն մոռացել էր այս դեպքի մասին,երբ երկուշաբթի եկեղում գտնվող իր սենյակում չհնչեր հեռախոսազանգ: Զանգող տղամարդը խոսում էր շաբաթ օրը այդ համարից իրեն կատարած ինչ-որ հեռախոսազանգի մասին: Հովվապետը երկար ժամանկ չէր հասկանում,թե ինչի մասին է խոսքը:
Հետո տղամարդն ասաց.
-Հեռախոսը զանգում և զանգում էր,սակայն ես չէի պատասխանում:
Հովվապետը,հիշելով իր հետ պատահած դեպքի մասին,ներողություն խնդրեց իր պատճառած անհանգստության համար,բացատրելով,որ ցանկացել է տուն զանգել,սակայն,սխալ համար է հավաքել:
Հետո զանգահարող տղամարդն ասաց.
-Թույլ տվեք ինձ ասել,թե ինչ է պատահել այն ժամանակ: Հասկանում եք,շաբաթ երեկոյան ես պատրաստվում էի ինքնասպանություն գործել: Մտածացս իրագործելուց առաջ,ես դիմեցի Աստծուն,ասելով,եթե նա կա,եթե նա լսում է ինձ և չի ցանկանում,որ ես ինքնասպան լինեմ,թող մի նշան ուղարկի ինձ: Հենց այդ պահին հեռախոսս զանգեց: Ես մոտեցա և էկրանի վրա տեսա .”Ամենակարող Աստված”(Almighty God): Ես նայում էի զանգող հեռախոսին և չէի համարձակվում բարձրացնել խոսափողը:
Եկեղեցին,որին ծառայում էր հովվապետը,կոչվում էր Ամենակարող Աստծո Կացարան(Almighty God Tabernacle):
