Home > Կեյրոյի Մեմուարները > Գլուխ չորրորդ կամ Ստեղծագործական կյանքի ավարտը

Գլուխ չորրորդ կամ Ստեղծագործական կյանքի ավարտը

(սկիզբն այստեղ)

Իստ-Էնդում տեղի ունեցավ հանելուկային սպանություն.մարդասպանը, դռան վրա թողնելով իր ձեռքի արյունոտ հետքը, հեռացել էր հանցանքի վայրից: Ես առաջարկեցի իմ օգնությունը ոստիկանությանը,և արյունոտ հետքի գծերի վերլուծությունը ինձ հուշեց,որ սպանությունը կատարել է զոհի բարեկամը:Իմ կարծիքը հաշվի առնվեց,և ոստիկանությունը որոշ ժամանակ անց ձերբակալեց հանգուցյալի հորեղբոր որդուն,որին անուղղակիորեն կասկածվում էին սպանության մեջ:Որոշ ժամանակ անց,հարցաքննության ժամանակ,նա խոստովանում է հանցանքը:

Սակայն ես այդժամ չէի ցանկանում կիրառել պալմիստրիան պրոֆեսիոնալ մակարդակով:Ավելի ճիշտ,ես դեռ պատրաստ չէի այդ աշխատանքին, և զբաղվում էի սիրելի գործով ազատ ժամանակ` նորանոր օրինակներով հարստացնելով ձեռքերի հետքերի հավաքածուս,որն ունեի դեռահասությունից սկսած:

Շուտով իմ գրական տաղանդը սպառվեց: Ես այլևս չէի կարող բատաստեղծություններ գրել թերթերի համար: Կյանքն ինձանից ավելին էր պահանջում:Ընթերցողները իմ պոտենցիալի անկում նկատեցին, և սկսեցին վերադարձնել գործերս`պոեմները և հոդվածները,որոնք առաջ մեծագույն ուրախությամբ տպագրում  էին: Իրենց նամակներում խմբագիրները ափսոսանքի խոսքեր էին հայնտում կամ պարզապես գրում.”Ձեր ոճը փոխվել է և այլևս չի բավարարում մեր պահանջներին”:

Մի գորշ հոկտեմբերյան առավոտ ես վերադառնում էի Ֆլիթ փողոց միանգամայն մռայլ տրամադրությամբ կրոնական թերթի խմբագրի հետ տեղի ունեցած հարցազրույցից հետո: Այս մարդը միշտ ցուցաբերում էր ակնհայտ հետաքրքրություն իմ և իմ ստեցծագործական գործունեության հանդեպ: Հարգարժան Դ.-ն թերևս ամենաբարի խմբագիրն էր,որի հետ երբևէ բախտ է վիճակվել հանդիպել: Ի զարմանս ինձ, նա մոտեցրեց աթոռն ու խոսեց հետս հոր նման:Նա մատնանշեց նոր հոսանքները,որոնք առաջացել էին բանաստեղծություններիս մեջ,որոնք սակայն չէին համապատասհանում նրա`իմ մասին ունեցած կարծիքին: Ծերունու աչքերում ես մի պատանի էի,ով ընտրել էր «ճիշտ ուղին» կամ «լայն ճանապարհը»: Պարոն Դ.-ն իր պարտքն էր համարում տեղեկացնել ,որ ես հայտնվել եմ ընտրության առջև.ընտրություն,որն,ըստ պարոն Դ.-ի,կորոշի իմ հետագա կյանքը: Նա համարյա արցունքներն աչքերին ավելացրեց.

-Տղաս,դու հիմա կանգնած ես նեղ,փշածածկ արահետի վրա: Ընկնելով լայն ճանապարհից` դու քայլում ես նեղ շավղի վրա,որ հասանելի է միայն որոշ ոչ-ադեկվատ մարդկանց…

(շարունակելի)

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: