Archive

Archive for the ‘Կեյրոյի Մեմուարները’ Category

Գլուխ երրորդ կամ Հինավուրց քաղաքակրթությունների կանչը

April 9, 2011 Leave a comment

(սկիզբն այստեղ)

Մի որոշ ժամանակ անց ինձ մոտ ցանկություն առաջացավ գտնվելու հեռավոր երկրներում:Առանց երկար մտածելու ես դարձա Հնդկաստան գնացող առևտրական նավի ուղևոր, և մի ամսից նավը ժամանանեց լեգենդար Բոմբեյ քաղաքը: Այնտեղ ինձ հաջողվեց ծանոթանալ հատուկ խմբին պատկանող բրահմանների հետ,որոնց նախնիները մեր թվարկությունից հազարավոր տարիներ առաջ ստեղծել և զարգացրել էին «Սամունդրիկան»`մարմնի տարբեր մասերը մեկնաբանելու գիտությունը:

Հնդկաստանում հատուկ ուսուցում անցնելուց  հետո ես վերադարձա Լոնդոն,որտեղ պարզվեց ,որ ժառանգել եմ մեծ կարողություն իմ մահացած բարեկամնից: Այսպես Ճակատագիրն ինձ հնարավորություն ընձեռեց զբաղվել իմ ամենասիրելի գործով.ես այցելում էի հիվանդանոցները և քրեակատարողական հիմնարկները`հավաքելով տարբեր խավի,տեսակի և նախասիրությունների մարդկանց ձեռքերի հետքեր:

Սակայն, արևելյան երկրներ ճանապարհորդելու նկատմամբ իմ կիրքը, և Հնդկաստանում ձեռք բերած խորշանքս անհետաքրքրիր արևմտյան կենսակերպի հանդեպ ուղղեցին իմ հայացքը դեպի մեկ այլ առեղծվածային երկիր`հազարամյա Եգիպտոս:Հասնելով այնտեղ`ես մի որոշ ժամանակ հետազոտում էի քանդված տաճարները ու դամբարանները և այցելում էի այն վայրերը,որտեղ Օկուլտիզմը ստեղծողները կառուցել էին իրենց հիասքանչ բուրգերը:

Գալով Կահիրե` ես տեղեկացա,որ Լոնդոնում իմ վստահված անձը մսխել է ամբողջ կարողությունս ` թողնելով  ինձ առանց գրոշի:Այստեղ ես առաջին անգամ ստիպված էի օգտագործել պալմիստրիան արևտրական նպատակներով, և իմ հյուրասենյակում ընդունելով մեծաթիվ հաճախորդների` ինձ հաջողվեց Լոնդոն վերադառնալու գումար վաստակել:

Լոնդոնում ակնհայտ դարձավ,որ իմ ողջ կարողությունը հօդս է ցնդել,իսկ ինձ սննանկացրած մարդը հեռացել է կյանքից ինքնասպանության դռնով:

Գիտակցելով իմ ողորմելի իրավիճակը` ես վերանայեցի իմ հնարավորությունները.ունենալով բնատուր գրական կարողություն` որոշեցի օգտագործել այն որպես ապրուստի միջոց: Ինչ-որ ժամանակ իմ տաղանդն ինձ իսկապես օգնում էր ապրել և անգամ վայելել պարզ,առօրեական հաճույքները:

Յոթհարկանի տան ձեղնահարկում ինձ ոչ-ոք չէր անհանգստացնում: Այդ ժամանակ ես դեռ չունեի ոչ իսկական թշնամիներ, ոչ էլ հավատարիմ ընկերներ,որոնք նեղ աստիճաններով կբարձրանային իմ կացարանը:Սակայն մի քանի ամիս անց ինձ նորից պետք եկան ձեռքեր կարդալու իմ գիտելիքները….

(շարունակելի)

Advertisements

Գլուխ երկրորդ կամ Իռլանդացի Նացիոնալիստը

April 8, 2011 Leave a comment

(սկիզբն այստեղ)

Մի անգամ Լիվերպուլի կայարանում,երբ սպասում էի Լոնդոնի գնացքը, մոտակա թերթի կրպակում տեսա  շապիկի վրա ձեռքի նկարով մի գիրք:Բնականաբար ես գնեցի այդ գիրքը,այն գերմանարեն էր և կոչվում էր “Die Kunst Ciromantia”(Ձեռքեր կարդալու արվեստը):Գնացքի շարժվելուն պես ես ընկղմվեցի գրքի մեջ:

Իմ կուպեի երկրորդ ուղևորը մի պարոն էր,որը նստած էր իմ դիմաց`ծածկելով իր ուսերը և դեմքի մեծ մասը թիկնոցով: Վերջացնելով գիրքը`ես այն մի կողմ դրեցի:Պարոնը, մի հայացք գցելով գրքի շապիկին,ինձ նայեց և բարեհամբույր ձևով ինձ դիմեց `ասելով.

Դուք ,կարծես թե, հավատում եք պալմիստրիային?Բավականին տարօրինակ զբաղմունք է:Չնայած մեր օրերում,երբ մարդիկ անգամ փորձում են իմաստ գտնել գանգի ձևի մեջ(Ֆրենոլոգիա),ես չեմ զարմանում,որ այդպիսի գրքերը բազմաթիվ հետևորդներ են ձեռք բերում:

Այո,-պատասխանեցի ես,-ինձ մոտ ոչ մի կասկած չի առաջացնում,որ մարդու բնավորությունը արտահայտվում է իր մարմնի ամեն մասում,բայց ամենաշատը այն արտահայտվում է ձեռքերում,որոնք հանդիսանում են ուղեղի գործիքները և կատարում են նրա ցանկությունները:

Իսկապես?,-քմծիծաղ տալով պատասխանեց անծանոթը,-Ձեր խոսքերը խելքին մոտ են հնչում,բայց արդյոք կարելի է կանխագուշակել ապագան ձեռքի գծերի միջոցով?Եթե ես հավատայի նման բաներին,ապա այդ տեսությունը ինձ ամենից շատ կգրավեր:

-Քանի որ Ձեր ապագան ստեղծվում է Ձեր անցյալի և ներկայի  կատարած քայլերի հիման վրա, և կախված է Ձեր անհատականությունից ու միայն Ձեզ հատուկ միտումներից,ապա ես միանգամայն վստահ եմ,որ ձեռքի գծերը ի զորու են ցույց տալ ապագան:Յուրաքանչյուր հաջողություն արտահայտվում է մեր ուժեղ հատկանիշների հաղթանակով թույլ կողմերի նկատմամբ,ահա թե ինչու փորձառու պալմիստը  իսկապես կարող է ուսումնասիրելով ձեռքերն ասել,թե նրա բնավորության որ գծերը առավելություն կստանան:

-Լավ,Ձեր տեսությունը ինձ հետաքրքրեց:Իսկ կարող եք ասել`բնավորության որ գծերը կհաղթեն իմ դեպքում?

Այս ասելով`նա դրեց իր ձեռքերն իմ առաջ:Ես շատ պարզ հիշում եմ այդ սլացիկ,ինտիլիգենտ ձեռքերը,քանզի գծերը ոչ միայն նշում էին նրա բնավորությունը,այլև իր մասնակցությամբ տեղի ունեցած իրադարձությունները: Ես նշեցի Գլխի գիծը և ընդգծեցի նրա երկարությունը,բացատրելով,որ այն նշանակում է մեծ կամքի ուժի և կազմակերպվածության տեր մարդու,ով մեծ ազդեցություն ունի ուրիշերի վրա: Այնուհետև մենք արձանագրեցինք խորը Ճակատագրի գիծը,որը կտրում-անցնում էր ամբողջ ձեռքով մեկ` ի նշան ուժեղ անհատականության և կարկառուն կարիերայով գործչի:Փաստորեն, Ճակատագիրը նրան մեծն առաջնորդի դեր էր հատկացրել,ով կառավարում է հետևորդների և համախոհների հսկա բանակը:

Բայց ինչու այդ գիծն այսպիսի վերջ ունի?,-անհանգստացած հարցրեց նա,-Ինչ է նշանակում այս խամրումը?

Ես ծիծաղեցի,քանզի հաստատ գիտեի,որ չնայած նրա ցուցաբերած հետաքրքրությանը,նա իմ բառերին չի հավատա:

-Գծի այդ խամրումը նշանակում է հանսգտություն և մենություն:Կարելի է ասել,Դուք կդառնաք ևս մեկ Նապոլեոն`ուղարկված Սուրբ Հեղինե կղզի:

-Բայց որն է պատճառը?,-գրգռված հարցրեց նա,-Ինչը կդառնա իմ Վաթերլոն?

Անկասկած Կինը,-պատասխանեցի ես,-Տեսեք,թե ինչպես է Սրտի գիծը կոտրում Ճակատագրի գիծը,հենց այն կետից առաջ,որից հետո այն սկսում է խամրել:

Հեռացնելով ձեռքերը սեղանի վրայից`իմ զրուցակիցը ցածր,ինքնավստահ մարդու ձայնով ծիծաղեց:Մի քանի րոպե անց մեր գնացքը մոտեցավ Էվստոնի կայարանին և մենք,վերցնելով մեր պայուսակները և ձեռնափայտերը, ուղղվեցինք դեպի կառամատույցը:Հանկարծ նա ասաց.

-Զարմանքով պետք է խոստովանեմ,որ Դուք բավականին ճիշտ նկարագրեցիք իմ կյանքը,բայց այդ կնոջ հետ կապված ձեր գիտությունը փուստ է տվել:Ահա Ձեզ եմ հանձնում իմ այցեքարտը,Դուք ինքներդ կհասկանաք,թե որքան ճիշտ էին Ձեր բառերը:Սակայն կնոջ հարցում Դուք վրիպեցիք…Իմ կյանքով ապրող մարդը կանաց համար ժամանակ չունի:

Ես նայեցի այցեքարտի վրա և կարդացի “Չարլզ Ստյուարտ Փերնըլ

Մի քանի տարի անց նրա և Օ’Շիի ապահարզանից և հետագա սննկացումից հետո ես հասկացա,թե ինչպես Սրտի գիծն ազդեց այդ ուժեղ և ազդեցիկ մարդու Ճակատագրի վրա:

(շարունակելի)

Գլուխ առաջին կամ Մարգարեի Ծնունդը

April 7, 2011 Leave a comment

Հայրիկիցս ժառանգել եմ նորմանդական արմատներս,իսկ մայրիկիցս`ֆրանսիական արյունը:Այնուամենայնիվ մեծանալով Իռլանդիայում ես հոգևոր սնունդ եմ  ստացել հնամենի գրքերից:Հայրիկիցս  ինձ նաև հասավ պոետական բնավորությունս,հպարտությունս և փիլիսոփայության նկատմամբ հակվածությունը:Մայրս ինձ տվեց օկուլտիզմի հանդեպ սերը և առաքինությունը,որը միշտ կմնա իմ սրտում:Այս տարoրինակ միացությունը աշխարհին տվեց մի մարդու,որի ճակատագիրն ընթացավ ամբողջովին յուրահատուկ,ոչ տրադիցիոն ուղով:

Մեր աշխարհում անգամ ամենապարզ իրադարձությունը կարող է շրջադարձային կետ հանդիսանալ մարդու ճակատագրում:Ինձ համար այդպիսի իրադարձություն հանդիսացավ անձրևոտ մի կիրակի:Մայրս ինձ ողջ առավոտ սովորեցնում էր ձեռքի ափի վրա գտնովող գծերի անունները,նա բավականին հմուտ տիրապետում էր պալմիստրիային:Այնուհետև նա ինձ մի առաջադրանք տվեց.ուսումնասիրել մեր ծառաների ձեռքերը և նրանց միջից առանձնացնել  հետքրքիր նշաններ ունեցողներին:Ես այդ ժամանակ հազիվ թե տասնմեկ տարեկան լինեի:Գնալով մոտակա գյուղը `ես հետազոտեցի բոլոր բնակիչների ձեռքերը առանց բացառության և այնքան էի տարվել դրանով,որ չնկատեցի ինչպես անցավ ամբողջ օրը: Վերջապես իմ հոգնաբեկ ծնողները երկար,տանջալից փնտրտուքներից հետո գտան ինձ:Պատանի հետազոտողին ուղեկցեցին տուն և քնելու ուղարկեցին:

Այս դեպքից հետո հայրս արգելեց ինձ զբաղվել պալմիստրիայով և ուղարկեց շատ խիստ կանոնադրությամբ վանական համալիր`մոռանալու համար իմ օկուլտիստական նկրտումները և նվիրելու ինձ Աստծո ծառայությանը:Սակայն ինձ վիճակված չէր Աստծու սպասավոր դառնալ…

Մի օր մտնելով հայրիկիս աշխատասենյակ `ես հայտնեցի,որ ուզում եմ աշխարհ տեսնել և խնդրեցի նրա օրհնությունը ու փող ճանապարհի համար:Նա ստիպված էր ինձ մտքի և գործողության ազատություն շնորհել:Մի փոքր գումարով և ծնողներիս բարեմաղթանքներով ես լքեցի կացարանս մանկության ու գնացի կյանքին ընդառաջ:Ինչ-որ մի անբացատրելի  ուժ ինձ միշտ կանչում էր Լոնդոն,ուստի ,մի կողմ թողնելով հանգիստ կյանքի դյութանքը,իմ քայլերն ինձ տարան Մառախլապատ Քաղաք,որտեղ Նորին Մեծություն Ճակատագիրն անողոք պայքար էր մղում նոր ժամանած արկածախնդիրներ դեմ:

(շարունակելի)